کفشهای بیمه کار به عملکردهای رایج تقسیم میشوند که به طور کلی به این موارد تقسیم میشوند: کفشهای بیمه کارگری ضد ضربه، کفشهای محافظ سوراخشدگی ضد ضربه و کفشهای محافظ عایق الکتریکی (مقاوم در ولتاژ > 6 کیلو ولت)، کفشهای محافظ ضد الکتریسیته ساکن، کفشهای محافظ در دمای بالا، و غیره.
کفش های ضد خراش و کفش های فولادی پنجه فولادی از همین نوع هستند، یعنی کفش های ایمنی محافظ انگشتان پا هستند و کارکرد اصلی آن جلوگیری از آسیب رساندن اجسام به پا است.
کفش های محافظ ضد سوراخ برای محافظت از پا برای جلوگیری از زخم های چاقو ناشی از اجسام مختلف تیز استفاده می شود.
موارد دیگر بسته به مناسبت استفاده و استفاده خاص از کفش، نکاتی نیز وجود دارد:
کفش های محافظ روغن دافع در مکان هایی که روغن یا روغن پاشیده می شود استفاده می شود.
کفش های محافظ ضد آب در محل های کاری که در آن از آب یا آب پاشیده استفاده می شود استفاده می شود.
کفش های محافظ ضد سرما برای محافظت از پای کارگران با دمای پایین برای محافظت در برابر سرمازدگی استفاده می شود.
عملکرد اصلی کفش های بیمه کارگری فولادسازی جلوگیری از سوختن و سوراخ شدن آن است. باید بتواند فشار استاتیکی خاصی را تحمل کند و در برابر دمای خاصی مقاومت کند و غیر قابل اشتعال باشد. این نوع کفش های بیمه کار مناسب برای ذوب، کوره، چدن و ... می باشد.
علاوه بر موارد فوق، برخی از پوشش های ویژه کفش بیمه کارگری مانند روکش کفش کار بوم، آزبست و فیلم آلومینیومی نیز وجود دارد.
کارگران ساختمانی با ضد سوراخ
