لاستیک طبیعی

لاستیک طبیعی عمدتاً از درخت سه فویل به دست می آید. هنگامی که پوست درخت لاستیک را می برند، شیره سفید شیری نامیده می شود که به آن لاتکس می گویند. لاتکس منعقد می شود، شسته می شود، شکل می گیرد و خشک می شود تا لاستیک طبیعی به دست آید.

لاستیک مصنوعی با سنتز مصنوعی تولید می شود و انواع مختلف لاستیک را می توان با استفاده از مواد اولیه مختلف (مونومر) سنتز کرد. از سال 1900 تا 1910 شیمیدان سی دی هریس تشخیص داد که ساختار لاستیک طبیعی پلیمری از ایزوپرن است که راه را برای لاستیک مصنوعی باز می کند. در سال 1910، شیمیدان روسی SV Lebedev (1874-1934) از فلز سدیم به عنوان آغازگر برای پلیمریزاسیون 1،3-بوتادین به لاستیک بوتادین استفاده کرد. بعدها، بسیاری از انواع لاستیک مصنوعی جدید ظاهر شدند، مانند لاستیک بوتادین، نئوپرن، لاستیک استایرن بوتادین، و غیره.