کفش کار، استاندارد کفش ایمنی - دانش

کفش کار، کفش ایمنی استاندارد

این استاندارد بر اساس استاندارد انجمن استانداردهای کانادا (CSA) مطابق با Z195-02: "کفش های محافظ" و Z195 است.1-02: "Guidelines for Selection, Care, and Use of Protective Shoes"

دامنه:

کارگران ممکن است در حین جراحی یا در ایستگاه کاری دانشگاه تورنتو آسیب های احتمالی به پا را تجربه کنند

نکته: در این استاندارد «کارگران» شامل کادر پزشکی، کارکنان، دانشجویان بین المللی و گردشگران می شود.

وظایف:

بازپرس/ناظران اصلی و سایر مقامات باید:

1. نیاز به لیست وضعیت حفاظت از پا

2. شناسایی (استفاده از این استاندارد یا مربوط به دفتر بهداشت و ایمنی محیط زیست) محافظت از کفش برای خطرات خاص در پا

3. کفش ایمنی مناسب را برای کارکنان فراهم کنید

4. اطمینان حاصل کنید که کارکنان به طور آگاهانه از کفش مناسب استفاده، نگهداری و مراقبت می کنند

5. اطمینان حاصل کنید که کارگران هنگام راه رفتن در هر زمان یا در یک منطقه خطرناک کفش های محافظ مناسب بپوشند.

کارگران باید:

1. هنگام راه رفتن در هر زمان یا در منطقه خطرناک کفش کار مناسب بپوشید

2. از کفش های ایمنی مراقبت کنید و کفش های ایمنی را در شرایط خوبی نگه دارید

کفش ایمنی شخصی:

برای جلوگیری از آسیب دیدگی پا و به طور کلی برای محافظت از پا از کفش های ایمنی مناسب استفاده کنید. کفش‌های ایمنی مناسب باید از خطرات خاص محافظت شوند، راحتی و ایمنی را فراهم کنند و با استانداردهای CSA Z195-02 و Z195 مطابقت داشته باشند.1-02

ضمیمه A ویژگی های مختلف ایمنی توصیه شده و ویژگی های کفش توصیه شده CSA را خلاصه می کند.

در زیر مروری بر حفاظت از کفش های ایمنی عمومی ارائه شده است:

1) واشر انگشت پا در برابر ایمنی

افرادی که احتمال آسیب به انگشتان پا دارند باید از کفش های محافظی استفاده کنند که محافظت کافی از انگشتان پا را فراهم کند. همه کفش‌ها باید با استاندارد ایمنی CSA Z195-02 مطابقت داشته باشند. کفش های ایمنی مورد تایید CSA باید دارای صفحات تایید شده متصل به چکمه باشند یا استانداردهای کفش محافظ 1 تا 6 دانشگاه تورنتو را داشته باشند: محافظت از کفش در صفحات 2 تا 6 کتاب انتخاب و استفاده دانشگاه تورنتو در دسامبر 2004 استاندارد: انتخاب و استفاده از کفش های محافظ در دسامبر 2004 باید در محافظت از انگشتان پا موثر باشد. بسته به درجه محافظت ارائه شده، دو سطح برای محافظت از کلاهک پا در برابر درجه محافظت وجود دارد:

سطح 1 - ضربه 125 ژول را تحمل می کند (معادل 50 پوند اجسام پرتاب شده در ارتفاع 22 اینچی در ارتفاع بالا)

سطح 2 -- ضربه 90 ژول را تحمل می کند (معادل یک جسم 50 پوندی که در ارتفاع 16 اینچی پرتاب می شود)

هنگام خطر افتادن اجسام، غلت زدن، اجسام تیز، اقلام داغ و خطر بریدگی باید از محافظ پنجه در برابر کفش های ضد ضربه استفاده کرد. این می تواند شامل مکان های کاری مانند جابجایی مواد سنگین، استفاده از ماشین آلات یا تجهیزات سنگین، سایت های ساخت و ساز یا ماشین آلات باشد.

2) مقاومت در برابر نفوذ

کفش های ایمنی باید با خطر نفوذ به کف کفش و در معرض احتمال سوراخ شدن پا پوشیده شوند. همه کفش‌های ایمنی باید با CSA Safety Standard Z195-02 مطابقت داشته باشند. کفش های ایمنی مورد تایید CSA باید دارای کارت تایید شده به چکمه یا کفش باشند.

پوشنده‌ها باید کفش‌های محافظ با ویژگی‌های ضد سوراخ بپوشند، جایی که ممکن است در معرض اشیاء تیز مانند میخ، نخ‌ها، چسب‌ها، ضایعات فلزی یا شیشه، اقلام با حرارت بالا و جراحات برش قرار گیرند.

3) مقاومت حفاظتی خاجی

افرادی که آسیب های احتمالی به استخوان درشت نی دارند باید از کفش های ایمنی استفاده کنند که محافظت کافی از استخوان درشت نی داشته باشد. همه کفش‌های ایمنی باید با CSA Safety Standard Z195-02 مطابقت داشته باشند. کفش های ایمنی مورد تایید CSA باید دارای یک کارت تایید شده به چکمه یا کفش باشند و در برابر ضربه محافظت کنند.

4) زیره ضد شوک الکتریکی

افرادی که به طور بالقوه در اثر شوک الکتریکی آسیب می بینند باید کفش های عایق بندی شده ای بپوشند که محافظت کافی در برابر شوک الکتریکی ایجاد کند. همه کفش‌های ایمنی باید با CSA Safety Standard Z195-02 مطابقت داشته باشند. کف کفش های ایمنی مورد تایید CSA باید دارای عایق برای جلوگیری از برق گرفتگی از کف پا باشد تا در برابر برق گرفتگی محافظت شود (حداقل 18 کیلو ولت). این محافظ پا در یک محیط خشک محافظت می کند و ممکن است خواص عایق مواد عایق در اثر شرایط مرطوب و سایش و پارگی تخریب شود.

کفش های عایق بندی شده ای که در برابر شوک الکتریکی محافظت می شوند باید در صورت برق گرفتگی استفاده شوند، اما نباید در صورت وجود تخلیه الکترواستاتیک یا خطرات ریز مدار استفاده شوند.

5) پاشیدن کفش های الکترواستاتیک

کارگران ملزم به پوشیدن کفش‌های ضد الکتریسیته ساکن در برخی از محل‌های کار مانند مواد منفجره یا قابل اشتعال یا در کارگاه‌هایی هستند که تجهیزات استاتیک به حداقل رسیده است. یک دستگاه الکتریکی کوچک در زیره کفش ضد الکتریسیته ساکن تعبیه شده است تا الکتریسیته ساکن را روی زمین پیاده روی پخش کند و در نتیجه تجمع الکتریسیته ساکن را کاهش دهد.

در صورت برق گرفتگی نباید از کفش های ضد الکتریسیته ساکن استفاده کرد (مانند تعویض خطوط برق یا تجهیزات پرقدرت در اطراف)، زیرا کفش های ضد الکتریسیته ساکن نمی توانند در این مورد محافظت کنند.

استانداردهای 3 تا 6 کفش محافظ دانشگاه تورنتو: دسامبر 2004، دانشگاه تورنتو انتخاب و استفاده از کتاب ها

6) کفی رسانا

کفش های محافظ رسانا باید در محل های کاری که خطر اشتعال ساکن هستند پوشیده شود. کفش های محافظ رسانا دارای یک ماده رسانا تعبیه شده در آن هستند که الکتریسیته را به زمین زیر پا هدایت می کند. لازم به ذکر است که هنگام پوشیدن کفش های محافظ رسانا، تمامی ظروف و تجهیزات موجود در محل باید به زمین متصل شوند. زیره های محافظ رسانا نباید در حضور برق گرفتگی پوشیده شوند زیرا هیچ محافظتی ایجاد نمی کنند. کفی های رسانا باید با استاندارد ایمنی CSA Z195-02 مطابقت داشته باشد.

7) کارگران از محافظ اره زنجیری استفاده می کنند

افرادی که پتانسیل استفاده از اره برقی برای آسیب رساندن به پوست، مچ پا، پا و انگشتان پا را دارند باید از کفش های محافظ استفاده کنند.

توجه: استاندارد ایمنی CSA Z195-02 بیان می‌کند که کارگران باید کفش‌هایی بپوشند که از نیازهای آن‌ها محافظت می‌کند، و نباید تصور کنند که همان کفش در مورد یک شغل خاص استفاده می‌شود. محیط های کاری مختلف ممکن است خطرات متفاوتی داشته باشند. علاوه بر این، برخی از محیط های کاری ممکن است خطرات متفاوتی داشته باشند. در این صورت باید از کفش های محافظ با بیش از یک نوع حفاظت (چند کارایی) استفاده شود.

کفش های محافظ مورد استفاده در آزمایشگاه های شیمیایی

در آزمایشگاه هایی که مواد شیمیایی در آن ها استفاده و نگهداری می شود باید کفش های محافظ مناسب پوشیده شود و کفش های محافظ باید نگهداری شوند. پوشیدن کفش های سوراخ دار، دمپایی و کفش های مشابه در این آزمایشگاه ها ممنوع است. کفش مناسب باید تمام پا را بپوشاند و از کل پا محافظت کند. مواد کفاشی از جمله کفی و رویه باید با محیط آزمایشگاه، جابجایی مواد و وظایف سازگار باشد.

بسته به خطرات احتمالی در آزمایشگاه، ممکن است حفاظت اضافی برای کفش مورد نیاز باشد. عملکرد کفی با مقاومت در برابر لغزش، سایش، روغن یا حرارت نیز ممکن است لازم باشد در نظر گرفته شود. کفش های ایمنی مورد تایید CSA باید در جایی پوشیده شوند که احتمال آسیب به پا در اثر سوراخ شدن، شوک الکتریکی یا الکتریسیته ساکن وجود دارد.