قبل از استفاده از کفش ضد الکتریسیته ساکن، کفش ایمنی باید تمام مقاومت ها را بررسی کند. برای تست و ثبت مقاومت مورد نیاز کفش ها قبل از واجد شرایط شدن، از دستگاه تست مقاومت استفاده کنید. پس از استفاده برای مدتی، زمانی که ظاهر کفش به وضوح آلوده است، شاید کفی آن ساییده شده، بدنه کفش تغییر شکل داده است، و شاید فرد اصلی احساس کلیک ایستا داشته باشد، مقاومت کفش ضد الکتریسیته ساکن باید دوباره باشد. -تست شده و بررسی شده است. گاهی اوقات مقاومت کفش های ضد الکتریسیته ساکن به دلیل رطوبت تغییر می کند. بنابراین، هنگامی که زمان تغییر می کند، آزمایش مقایسه برای درک تغییر نوسانات انجام می شود تا از اثر ضد الکتریسیته ساکن کفش جلوگیری شود.
کفش های ضد الکتریسیته ساکن بپوشید باید از جوراب هایی با جوراب های نایلونی نازک یا مخلوط با الیاف رسانا استفاده کنید، اما از جوراب هایی با الیاف پشمی و شیمیایی استفاده نکنید. اگر می خواهید یک کفی به کفش ضد الکتریسیته ساکن بچسبانید، باید یک کفی سیم رسانا وصل کنید (بهتر است زمانی که کفش می پوشید کفش درست کنید). اگر طبق این نیاز آن را نپوشید، این کفش این اثر ضد الکتریسیته ساکن را نخواهد داشت و کفش های عمومی نیز تفاوتی ندارند. پس از کثیف شدن کفش ها، می توان آنها را نیز درآورد. با این حال، کفش ها تفاوت های متفاوتی با لباس دارند. مقاومت در برابر دمای بالایی دارند. کفش برای استریل کردن در دمای بالا مناسب نیست. ادعای حذف آنها از شرکت های حرفه ای تصفیه و حذف است.
کفش های ضد الکتریسیته ساکن نباید همراه با جوراب های ضخیم پشمی عایق و کفی های عایق پوشیده شوند. سعی کنید از استفاده از کفش های ضد الکتریسیته ساکن به عنوان کفش های عایق در کارگاه تولیدی خودداری کنید. محل استفاده از کفش های ضد الکتریسیته ساکن باید کارگاه تولید ضد الکتریسیته ساکن باشد. کفش های ضد الکتریسیته ساکن باید همراه با لباس های ضد الکتریسیته ساکن استفاده شود و به بهداشت، ضد آب و مقاومت محصولات در برابر رطوبت توجه شود. در فرآیند پوشیدن، تست مقاومت معمولاً برای 200 ساعت تجاوز نمی کند. اگر مقاومت در محدوده قانون نباشد، نمی توان از آن به عنوان یک کفش ضد الکتریسیته ساکن استفاده کرد.