مزیت - فایده - سود - منفعت
مواد لاستیکی مصنوعی دارای مقاومت حرارتی عالی، مقاومت در برابر سرما، مقاومت در برابر خوردگی هستند و کمتر تحت تأثیر عوامل محیطی قرار می گیرند. مواد لاستیکی مصنوعی را می توان به طور معمول بین 60 درجه تا 250 درجه استفاده کرد.
عیب
عیب اصلی آن این است که اثر کششی آن نسبتا ضعیف است و مقاومت پارگی و خواص مکانیکی آن نیز ضعیف است. بنابراین در تولید چکمه لاستیکی نمی توان به طور مستقیم از لاستیک مصنوعی استفاده کرد و برای دستیابی به کارایی های متنوع چکمه های لاستیکی باید با عناصر و فرآیندهای مختلف همکاری کرد.
مشخصات فیزیکی
عملکرد آن از مونومری به مونومر دیگر متفاوت است و عملکرد تعدادی از انواع مشابه لاستیک طبیعی است. برخی از لاستیک های مصنوعی نسبت به لاستیک طبیعی دارای درجه حرارت، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر پیری، مقاومت در برابر خوردگی یا مقاومت روغن هستند.
خواص شیمیایی
لاستیک مصنوعی انواعی از ترکیبات پلیمری است که توسط مونومرهای مختلف تحت اثر آغازگر پلیمریزه می شوند. مونومرها عبارتند از بوتادین، استایرن، آکریلونیتریل، ایزوبوتیلن، کلروپرن و مانند آن. فرآیند پلیمریزاسیون شامل پلیمریزاسیون امولسیونی، پلیمریزاسیون محلول، پلیمریزاسیون سوسپانسیون و پلیمریزاسیون توده ای است.