در ژانویه 1993، دبیرخانه ISO/TC94/SC3 سومین کمیته فرعی حرفه ای کمیته فنی 94 سازمان بین المللی استاندارد (ISO) پیش نویس استاندارد کفش محافظ چهار بخشی ISO/CD 8782 را برای همه کشورهای عضو صادر کرد. آنها بر اساس استانداردهای اروپایی EN 344-1992، EN 345-1992، EN 346-1992، EN 347-1992 هستند. در 15 دسامبر 1998، محتوای استاندارد قسمت های اول، دوم، سوم و چهارم ISO 8782 به طور رسمی منتشر شد. در این زمان، استاندارد EN از 4 به 8 تغییر یافته است. بنابراین، در 1 مارس 2000، ISO/TC94/SC3 قسمت های پنجم، ششم، هفتم و هشتم ISO 8782 را منتشر کرد. محتوای فنی ISO 8782 و EN مطابق با محتوای فنی کاملا سازگار است، اما استانداردهای بین المللی در این زمان نیازی به کفش های عایق الکتریکی ندارند.
در دسامبر 2000، دبیرخانه CEN/TC161 به سرپرستی موسسه استاندارد بریتانیا (BSI)، پیشنویس استاندارد اروپایی جدید برای کفشهای ایمنی، محافظ و حرفهای را مطابق با توافقنامه همکاری فنی بین ISO و CEN (توافقنامه وین) صادر کرد. استانداردهای بین المللی پیش نویس نیز با همین شماره صادر می شود. در 1 آگوست 2004 استانداردهای بین المللی و اروپایی جدید به طور رسمی منتشر شد، یعنی EN ISO 20344، EN ISO 20345، EN ISO 20346، EN ISO 20347 که جایگزین سری استانداردهای اصلی ISO 8782 و استانداردهای اروپایی مربوطه شد. استاندارد جدید الزامات عایق الکتریکی را اضافه می کند و از الزامات و روش های آزمایش در EN 50321:1999 استفاده می کند.
در ایالات متحده، استاندارد ANSI Z41.{1}} تست و الزامات کفش های محافظ پا را مشخص می کند. در سال 1975 چندین استاندارد برای کفش های محافظ پا صادر شد، از جمله ANSI Z41.4 "کفش های ضد ضربه". از آن زمان، استاندارد ایالات متحده در سال 1999 بازنگری شده و در ANSI Z41-1999 ادغام شده است. در سال 2005، این استاندارد به ASTM F2412:2005 "استاندارد تست محافظت از پا" و ASTM F2413:2005 "مشخصات عملکرد محافظت از پا" بازنگری شد. برای جلوگیری از برق گرفتگی عملکرد و روش های تست کفش پوشش داده شده است.
لازم به ذکر است که یکی دیگر از کشورهای پیشرفته کانادا نیز استاندارد آمریکا را برای الزامات استاندارد و روش های تست کفش های عایق برق پذیرفته است اما دارای ویژگی های خاص خود می باشد.