با توجه به تاکید کشور بر حفاظت ایمنی، محصولات حفاظتی ایمنی در بازار روز به روز بیشتر می شود، سبک های متنوع و برندهای متنوعی وجود دارد که خریداران را خیره کرده و اغلب نمی دانند چگونه کفش ایمنی را انتخاب کنند. انتخاب کفش ایمنی، باکیفیت ترین کفش ایمنی، بدون شک است، اما چگونه می توان کیفیت کفش ایمنی را تشخیص داد؟ در اینجا چند راه برای آموزش به شما آورده شده است.
برای تشخیص ظاهر کفش ایمنی از ظاهر، رعایت رویه، کفی، زیره، پاشنه، کفی و پایداری کفش است. هنگام انتخاب کفش، ابتدا می توانید پایداری کفش را در هواپیما تست کنید. اگر کفش ها همچنان ثابت باشند، این نشان می دهد که پایداری خوب است که شرط اساسی کیفیت خوب کفش است.
سپس شروع به مشاهده کفش کنید، رویه اولین جایی است که همه متوجه آن می شوند و همچنین تشخیص آن دشوار است. لازمه رویه چسباندن پا بدون ضربه به پا، شل و خارج نشدن و انعطاف پذیر است.
رویه را با دست فشار دهید، رویه خوب باید پر و نرم باشد، احساس راحتی کنید، براق یکنواخت، بدون سطح شل باشد.
بعدی کفش است که بخشی از رویه است که برای تقویت رویه، جلوگیری از تغییر شکل رویه و بهبود حس پا استفاده می شود. بنابراین، مواد موجود در یک کفش خوب باید دارای لمس خوب، گرما، قابلیت تنفس و رطوبت باشد و تغییر رنگ آن آسان نیست.
عملکرد کفی تمیز نگه داشتن کفی و پوشاندن کفی برای بهبود احساس پا است. بنابراین، کفی باید عملکرد فعال کننده لرزش، عملکرد جذب آب، عملکرد ماساژ و عملکرد بهداشتی داشته باشد و کفی باید به طور صاف به کفی داخلی چسبیده باشد و هیچ گونه چین و چروک شناور وجود نداشته باشد.
یک بار دیگر، کفی بسته میشود و اتصالات اطراف کف خارجی باید بدون شکاف کاملاً به هم متصل شوند و سطح پایین باید صاف باشد. چه پاشنه کوتاه باشد چه پاشنه بلند، اولین چیزی که باید به آن توجه کرد این است که آیا به طور طبیعی با کفش تناسب دارد یا خیر. برای کفش های زنانه با قد بالای نصف باید پاشنه آن به قسمت پایینی داخلی محکم باشد و تاب های جلو، عقب، چپ و راست تکان نخورد و کف دست کمتر از پایین پاشنه نباشد.
در نهایت، کفی کفش، جنس کفی آن ترجیحا چرم باشد. کمر را می توان به شدت با دست فشار داد که در هنگام پوشیدن کفش معادل قسمت دم است و حریر به خوبی حرکت نمی کند. تحت تأثیر این نیرو، مانند تغییر شکل کفش در امتداد دهان، نشان دهنده مشکل بودن کیفیت کفش است.