چگونه کفش ایمنی انتخاب کنیم؟

بر اساس آمار اداره کار ایالات متحده: حفاظت از پا و پا: 66 درصد کارگران آسیب دیده از کفش ایمنی استفاده نمی کنند، کفش محافظ نمی پوشند، 33 درصد از کفش های معمولی استفاده می کنند و 85 درصد از کارگران آسیب دیده به دلیل موردی بدون محافظ بوده اند. بازدید. بخشی از چکمه. برای محافظت از پاها در برابر آسیب ناشی از سقوط اشیاء، غلتش، اشیاء تیز، فلز مذاب، سطوح داغ و سطوح لغزنده، کارگران باید از تکیه گاه پا، کفش ایمنی، یا چکمه یا ساق پا استفاده کنند.

هنگام انتخاب کفش ایمنی می توانید 5 نکته زیر را رعایت کنید:

الف- علاوه بر نوع مناسب کفش محافظ، مناسب بودن پا و پوشیدن آن برای ایجاد احساس راحتی در افراد ضروری است. بسیار مهم است که اندازه کفش مناسب را با دقت انتخاب کنید.

ب- کفش های محافظ باید دارای طراحی ضد لغزش باشند، نه تنها برای محافظت از پای افراد در برابر آسیب، بلکه برای جلوگیری از حوادث ناشی از لیز خوردن اپراتور.

ج- کفش های محافظ مختلف با کارایی های مختلف باید شاخص های فنی عملکرد حفاظتی مربوطه خود را داشته باشند، مانند کبودی انگشتان پا، ضربه نخوردن کف پا و عایق کاری الزامی است. اما کفش های ایمنی همه کاره نیستند.

د- قبل از استفاده از کفش های محافظ، به دقت بازرسی یا آزمایش کنید. در عملیات های الکتریکی و اسیدی، کفش های محافظ آسیب دیده و ترک خورده خطرناک هستند.

E. کفش های محافظ پس از استفاده باید به درستی نگهداری شوند. کفش های لاستیکی باید با آب یا مواد ضدعفونی کننده شسته و خشک شوند تا عمر مفید آن افزایش یابد. زیره کفش ایمنی به طور کلی توسط یک ماده پلی یورتان قالب گیری می شود که دارای مزایای مقاومت در برابر اسید و قلیایی، مقاومت در برابر آب، مقاومت در برابر روغن، عایق، مقاومت در برابر سایش و وزن سبک است. 3 برابر بیشتر از کفه های لاستیکی معمولی مقاوم در برابر سایش است. این نرم و سبک است و تنها 50%-60% زیره لاستیکی آن وزن دارد. کفش های ایمنی مختلف دامنه کاربرد و عملکردهای متفاوتی دارند: عملکرد ایمنی کفش ایمنی پا محافظ AN1 است، مناسب برای بارگیری و تخلیه، معدن، نفت، معدن، متالورژی، بندر، ماشین آلات، ساخت و ساز، جنگلداری، صنایع شیمیایی و غیره. کفش ایمنی ضد سوراخ دارای مقاومت سوراخ 1 درجه است و مناسب برای معدن، حفاظت در برابر آتش، ساخت و ساز، جنگلداری، سردخانه، ماشین آلات و غیره است. کفش ایمنی عایق الکتریکی برای برقکارها، اپراتورهای الکترونیک، نصاب کابل، نصاب پست و غیره مناسب است. توجه: مناسب برای محیط کاری با فرکانس برق کمتر از 1KV، محیط کار باید قسمت بالایی را خشک نگه دارد. از تماس با اجسام نوک تیز، دمای بالا و مواد خورنده خودداری کنید و قسمت پایینی آن نباید خورده و آسیب ببیند. کفش ایمنی ضد الکتریسیته ساکن می تواند تجمع الکتریسیته ساکن در بدن انسان را از بین ببرد و برای استفاده در محیط های کاری قابل اشتعال مانند اپراتورهای پمپ بنزین و کارگران پرکن گاز مایع مناسب است.

توجه: استفاده به عنوان کفش عایق ممنوع است. کفش های ضد الکتریسیته ساکن بپوشید نباید از جوراب های پشمی عایق شده استفاده کنید یا همزمان از کفی های عایق استفاده نکنید. کفش های ضد الکتریسیته ساکن باید همراه با لباس های ضد الکتریسیته ساکن استفاده شوند. کفش های ضد الکتریسیته ساکن نباید بیش از 200 ساعت استفاده شوند. مقدار مقاومت کفش یک بار تست می شود. اگر مقاومت در محدوده مشخص شده نباشد، نمی توان از آن به عنوان یک کفش ضد الکتریسیته ساکن استفاده کرد. کفش ایمنی مقاوم در برابر اسید و قلیایی برای کارگران آبکاری، اسیدچین، کارگران الکترولیز، توزیع کننده مایعات، اپراتورهای شیمیایی و غیره مناسب است. اجتناب از تماس با درجه حرارت بالا، آسیب شدید به نشت قسمت بالایی یا کف پا؛ پس از پوشیدن کفش، آب را برای شستن مایع اسیدی و قلیایی روی کفش بمالید، سپس بگذارید خشک شود و از نور مستقیم خورشید یا خشک شدن خودداری کنید.

قبل از انتخاب، ابتدا باید خطرات اصلی که باعث آسیب مستقیم یا غیرمستقیم به پای کارکنان می شود را درک کنیم. شش مورد زیر وجود دارد:

الف. توسط یک جسم سخت، غلتیدن یا سقوط لمس شود.

ب- زیره یا بدنه کفش را توسط اجسام نوک تیز سوراخ کند.

ج- توسط اجسام نوک تیز بریده شده و حتی پوست پاره شود.

د- محل روغن کاری شده و می افتد.

ه- تماس با مواد شیمیایی، فلزات مذاب، سطوح با دمای بالا و دمای پایین.

و- کار در محیطی پر از گاز قابل اشتعال. اگر آزاد شدن الکتریسیته ساکن مناسب نباشد، در هر زمان به منبع اشتعال تبدیل می شود و باعث انفجار می شود. انتخاب صحیح کفش ایمنی را می توان از جنبه های ساختاری کفش اندازه گیری و انتخاب کرد:

الف، نوع کفش: یعنی طول و عرض مدل کفش، عرض بدنه کفش با پا تنگ باشد.

ب- رویه: آیا نرمی چرم می تواند طبیعی و مناسب هنگام راه رفتن باشد.

ج، حالت کفش: اینکه آیا کل حالت کفش می‌تواند بدون ضربه به پا به پا بچسبد، شل باشد و از حالت خارج نشود، انعطاف‌پذیر باشد.

D، بدنه کفش: چرم معمولی، چرم مصنوعی، PVC و الیاف مصنوعی.

این مواد مزایای خاص خود را دارند. به عنوان مثال، بدنه چرمی بادوام تر و پوشیدنی تر است و پوشیدن آن راحت تر است، اما عملکرد مقاومت در برابر مایعات خورنده خوب نیست. چرم مصنوعی را می توان در موارد عایق رطوبتی، مواد شیمیایی خورنده یا سایر آلاینده ها استفاده کرد، اما در صورت فرسوده شدن سطح آن، عملکرد آن تحت تاثیر قرار می گیرد... PVC برای استفاده در محیط های مرطوب بیشتر مناسب است و همچنین به راحتی تمیز می شود. اما می تواند توسط برخی مواد شیمیایی تجزیه شود.

E، کلاهک پا: درپوش پنجه کفش ایمنی مجهز به کلاه فولادی است، عملکرد اصلی این است که از انگشت پا در برابر آسیب یا له شدن محافظت کند. اگر کارمندان نیاز به انجام کارهای سنگین تری دارند، مانند کارگران ساختمانی یا کارمندانی که کالاهای سنگین حمل می کنند، کفش های ایمنی و کلاهک های فولادی باید از جنس مقاوم در برابر خوردگی و مقاومت در برابر ضربه 200-ژول (J) باشند.

F، پد داخلی: آیا استفاده صحیح از عملکرد فعال کننده ارتعاش، عملکرد جذب عرق، عملکرد ماساژ، ساختار عملکرد مراقبت های بهداشتی.

G، Neri: آیا استفاده صحیح از تهویه، ضد آب، گرما، مواد کاربردی سازگار با محیط زیست.

H، زیره: موادی که معمولا استفاده می شود تمام لاستیک، لاستیک ولکانیزه یا پلی وینیل کلرید است. زیره ها عمدتاً در برابر سایش، خوردگی شیمیایی، عایق حرارتی و روغن مقاوم هستند. با این حال، به دلیل ویژگی های مختلف مواد، عملکردها نیز متفاوت است. زیره کفش ایمنی دارای ورق فولادی است که برای جلوگیری از سوراخ شدن یا سفت شدن زیره استفاده می شود. علاوه بر استفاده از زیره لاستیکی ضد لغزش، طراحی زیره برای عملکرد ضد لغزش نیز مهم است. زیره ها برای محیط های منطقه ای و مختلف طراحی شده اند. زیرلایه و الزامات ضد لغزش در درجات مختلف استفاده می شود. به عنوان مثال، محیط نسبتاً غیر لغزنده است و از بستر سبک استفاده شده است. محیط بیرونی سایت با زیرلایه ضد لغزش و مقاوم در برابر سایش تقویت شده است و می تواند در محیط های خشن مقاومت کند. تقسیم بندی به: یقه سفید، یقه آبی، دستمزد، صنعت اداری، صنایع سبک، صنایع سنگین، سایت ساختمانی، گردشگری، صنعت خدمات و غیره.