لاستیک مخصوص به لاستیک با خواص خاص اطلاق می شود. به طور عمده: 1 لاستیک نیتریل، به نام NBR، که از کوپلیمریزاسیون بوتادین و آکریلونیتریل به دست می آید. مقاومت خوب در برابر روغن و پیری، استفاده طولانی مدت در هوا در دمای 120 درجه سانتیگراد یا در روغن با دمای 150 درجه سانتیگراد. علاوه بر این، دارای مقاومت در برابر آب، سفتی هوا و خاصیت اتصال عالی است. 2 لاستیک سیلیکون، زنجیره اصلی از اتم های اکسیژن سیلیکون به طور متناوب با گروه های آلی بر روی اتم سیلیکون تشکیل شده است. مقاومت در برابر دمای بالا، مقاومت در برابر ازن و عایق الکتریکی. 3 fluororrubber، یک لاستیک مصنوعی حاوی یک اتم فلوئور در ساختار مولکولی آن. معمولاً با تعداد اتمهای فلوئور واحد حاوی فلوئور در کوپلیمر، مانند fluororrubber 23، که کوپلیمری از وینیلیدین فلوراید و کلروتری فلوئورواتیلن است، نشان داده میشود. فلورو لاستیک در برابر دماهای بالا، روغن ها و مواد شیمیایی مقاوم است. لاستیک پلی سولفیدی 4 که از چند تراکم دی هالوآلکان با پلی سولفید فلز قلیایی یا فلز قلیایی خاکی تشکیل می شود. مقاومت بسیار خوبی در روغن و حلال دارد، اما استحکام آن بالا نیست، مقاومت در برابر پیری، کارایی آن خوب نیست و بو دارد. اغلب همراه با لاستیک نیتریل استفاده می شود. علاوه بر این، لاستیک اورتان، لاستیک کلروهیدرین، لاستیک آکریلات و مانند آن وجود دارد.