شاید اکثر افراد ندانند که طراحی کفش بیمه کار (کفش ایمنی) با طرح عمومی لباس متفاوت است. به طور ویژه توسط وزارت کار اداره می شود و عملکرد حفاظتی آن در قالب استانداردها یا مقررات تنظیم می شود. اهمیت به مراتب بیشتر از زیبایی شناسی شکل است. در استانداردهای ملی، اصول طراحی کفش بیمه کار (کفش ایمنی) دارای الزامات اساسی زیر است:
(1) به طور کلی، باید با اصول اولیه ایمنی، کاربرد، زیبایی و سخاوت مطابقت داشته باشد.
(2) به نیازهای فیزیولوژیکی طبیعی و سلامت بدن انسان کمک می کند.
(3) سبک برای نیازهای خاص حفاظت طراحی شده است.
(4) با فعالیت های بدنی در حین کار سازگار شوید، به راحتی پوشیده و درآورید.
(5) در طول عملیات، ایجاد قلاب، آویزان کردن، پیچاندن و سنگ زنی آسان نیست.
(6) برای گرد و غبار و کثیفی مفید است تا بدن را آلوده نکند.
(7) برای نیازهای عملکرد محافظ، پارچه ای را انتخاب کنید که مناسب آن باشد.
(8) شستشو و تعمیر آسان است.
(9) رنگ رویه کفش های بیمه کار باید با رنگ پس زمینه محل کار متفاوت باشد و قضاوت صحیح سیگنال های نور رنگی مختلف نباید تحت تأثیر قرار گیرد. در صورت نیاز به علامت ایمنی، رنگ تابلو باید مشخص و محکم باشد.
از نظر الزامات فنی، الزامات ویژه ای برای تولید و تولید کفش های محافظ وجود دارد، مانند: الزامات عملکرد مواد چرمی، از جمله استحکام پارگی پارچه، میزان انقباض پارچه، و ثبات رنگ. پارچه در قسمت های آسیب پذیر مانند زیره، سطح رویی، آستر داخلی، یک لایه پارچه در صورت نیاز نمی تواند ارضا شود. رنگ و بافت دکمه ها باید تابع الزامات کلی طراحی باشد و دکمه های فلزی باید در محیط های کاری مانند تجهیزات الکتریکی غیرفعال شوند.