در محل کار، افراد اغلب نیاز به پوشیدن لباس ها و کفش های متناسب با کارشان دارند. نام کفش هایی که در محل کار می پوشند متنوع است مانند کفش ایمنی، کفش بیمه کار و کفش حرفه ای. چگونه آنها را طبقه بندی می کنند و تفاوت آنها چیست؟
کفش های ایمنی: کفش های ایمنی با ویژگی های حفاظتی ویژه که تضمین ایمنی در یک محیط کاری خاص را به کاربر می دهد.
کفش بیمه کار: مشابه کفش ایمنی، نام جمعی کفش محافظ کار است، معنی گسترده تر است.
کفش های حرفه ای: کفش هایی که باید در موقعیت های حرفه ای پوشیده شوند، نیازهای حرفه ای دارند و نیازهای یکنواخت برای لباس فرم دارند، مانند کفش پرستاری، کفش تجاری، کفش اجرایی و ....
کفش های کار: کفش هایی که باید در محل کار پوشیده شوند، به معنی گسترده تر.
کفش محافظ: مشابه کفش های بیمه کار و کفش ایمنی به کفش هایی با عملکرد محافظتی اطلاق می شود.
در واقع، این نوع نام ها کاملاً متفاوت نیستند. آنها کفش هایی هستند که کارمندان باید زمانی که مشغول کار خود هستند بپوشند. آنها عملکردهای محافظتی منحصر به فردی دارند. می توان آنها را کفش محافظ، کفش ایمنی و کفش بیمه کار نامید. می توان آن را کفش حرفه ای و کفش کار نامید. بنابراین، ما نیازی به تأکید بیش از حد بر تفاوت های آنها در مفهوم نداریم.
منظور از کفش ایمنی و کفش بیمه کار در واقع یکسان است. به طور کلی، کفش های ایمنی کفش های ضد ضربه و کفش های فولادی نیز هستند. کفش ایمنی به طور دقیق به کفش ایمنی پنجه محافظ، کفش ایمنی ضد الکتریسیته ساکن، کفش ایمنی عایق برقی، کفش ایمنی با دمای بالا و غیره تقسیم میشود، اما رایجترین کفشهای ایمنی برای محافظت از کفشهای ایمنی پنجه هستند که این نیز میباشد. ضد کنه کفش، به دلیل اینکه قسمت جلوی کفش ضد ضربه معمولا دارای سرپوش فولادی است، بنابراین معمولاً به آن کفش های استیل نیز می گویند.
مشخصات استفاده از کفش ایمنی:
کفش های ضد روغن در مکان هایی که روغن یا روغن پاشیده می شود استفاده می شود.
کفش های ضد آب در محل های کاری که از آب یا آب پاشیده استفاده می شود استفاده می شود.
از کفش های ضد سرما برای محافظت از پای کارگران برودتی برای محافظت در برابر سرمازدگی استفاده می شود.
از کفشهای ضد سوراخ برای محافظت از پا برای جلوگیری از زخمهای ناشی از اجسام نوک تیز مختلف استفاده میشود.
عملکرد اصلی کفش های ضد ضربه جلوگیری از آسیب رساندن اجسام به پا است. سر جلوی کفش دارای مواد مقاوم در برابر ضربه است.
وظیفه اصلی کفش های فولادسازی جلوگیری از سوختن و سوراخ شدن است. باید بتواند فشار استاتیکی خاصی را تحمل کند و دماهای خاصی را تحمل کند و قابل اشتعال نباشد. این کفش ها برای ذوب، کوره، چدن و غیره مناسب هستند.
علاوه بر موارد فوق، روکش های مخصوص کفش مانند روکش بوم، آزبست و فیلم آلومینیومی نیز وجود دارد.
انتخاب و نگهداری کفش های محافظ انتخاب کفش های محافظ باید بر اساس ماهیت خطرناک محیط کار و درجه خطر باشد. کفش های محافظ باید دارای گواهی محصول و مشخصات محصول باشند. قبل از استفاده دستورالعمل ها را بخوانید و روش را به درستی استفاده کنید. کفش های محافظ ویژه باید پس از استفاده بازرسی و تمیز نگهداری شوند و در جای خشک و غیر آلاینده نگهداری شوند.
انتخاب و استفاده از کفش های محافظ
(1) علاوه بر نوع مناسب کفش محافظ، مناسب بودن پا و راحت پوشیدن آن مهم است. مهم است که اندازه کفش مناسب را با دقت انتخاب کنید.
(2) کفش های محافظ باید طراحی غیر لغزنده داشته باشند، نه تنها برای محافظت از پای انسان در برابر آسیب، بلکه برای جلوگیری از حوادث ناشی از لیز خوردن اپراتور.
(3) انواع کفش های محافظ با عملکردهای مختلف باید شاخص های فنی عملکرد حفاظتی مربوطه خود را داشته باشند، مانند کبودی انگشتان پا، خنجر نبودن کف پاها، و عایق مورد نیاز است. اما کفش های ایمنی همه کاره نیستند.
(4) قبل از استفاده از کفش های محافظ، به دقت بازرسی یا آزمایش کنید. در عملیات های الکتریکی و اسیدی، کفش های محافظ آسیب دیده و ترک خورده خطرناک هستند.
(5) کفش های محافظ باید پس از استفاده به درستی نگهداری شوند. پس از استفاده، لاستیک باید با آب یا مواد ضد عفونی کننده شسته و خشک شود تا عمر مفید آن طولانی شود.
انتخاب کفش هایی که برای کار در محل کار ایمن هستند، بسیار مهم است. یک جفت کفش ایمنی خوب احتمالاً از ایمنی شخصی شما در لحظات حساس محافظت می کند.